Monday, June 29, 2015

वेळ खरच्‌ निघुन गेली ?

प्रत्येक गोष्टीत स्वत:ला सिद्ध करायचं हि ओढ लहानपणा पासुनच्‌, प्रसंग कुठलाही असो आपली हजेरी तिथे असायचीच्‌. नंबर येणं हा उद्देश कधीच नव्हता आणि कधी आला तर होणारा आनंद हि कधीच न झालेला असायचा. आजपर्यंत येणार्‌या प्रत्येक टप्यात यशस्वी होत गेलो. अडचणीशिवाय तर कधी काम झालच्‌ नाही.आयुष्यातला एक टप्पा आता संपायच्या मार्गावर, पदवी मिळवत आज वयाचा अतिशय महत्वाचा कालावधी आता मागे सुटणार, पुढच्या प्रवासाला सुर्वात करायची म्ह्टलं की मागच्या सर्व गोष्टी झपाट्याने आठवतात आणि मग नेहमी सारखीच्‌ रिकामी वाटते ती एकच्‌ जागा.

विचार करावा तर प्रश्न हाच्‌ पडतो की चुक काही तरी असावी आणि नसेल तर कमी मग ती आपल्यातच्‌ असावी ? वेळ खरच्‌ निघुन गेली हा विचार येताच्‌ डोळे ओलावतात्‌ आणि निष्कर्ष नेहमीचाच्‌ असतो की या गोष्टी फक्त चित्रपटातच्‌ होत असाव्यात. पण मग पुन्हा असं काही तरी डोळ्यांसमोर घडतं आणि हा निष्कर्ष क्षणात तुटतो. त्या गोष्टीची धडपड पुन्हा सुरु होते कारण एक विश्वास नेहमी सोबतीला असतो की, “ज्या गोष्टीचे मोल अधीक असते ती भेटायला योग्य तो वेळ द्यावाच्‌ लागतो”.

येणारे हे सर्वे विचार आणि आधी केलेक्या चुकांची काळजी घेत मी समोर जाताना, हि रिकामी जागा भरणं अत्यंत गरजेचं आहे असं मी मलाच्‌ सांगत असतो.कारण आयुष्य हे एकदाच्‌ मिळत असल्यानं येणारा प्रत्येक क्षण हा आनंदाने जगायचा असतो.          

साल नया पर ख्वाब वही . . .

चलो मुबारक बात दे नये साल के तोंफे कि, उम्मीद नयी लेकर हम करे बात पुराने ख्वाबो कि. . . नही हुआ है पुर्न  लेकीन ख्वाब मेरा वो आज भी ...